Run sheep run!

Ήρθε το πολύπαθο -για τα αμνοερίφια και τον Χριστό- Πάσχα. Ωιμέ! Μα τι σας περιμένει αρνάκια μου... Μία λύση υπάρχει: Τρέχτε! Τρέχτε όσο πιο γρήγορα μπορείτε, μπας και γλιτώσετε!

Καλό μας Πάσχα μπρε αδέλφια... and may the Shepherd be with you!

Περάσαμε ωραία...

...μ' εκείνη την παρέα! Αφού το θέλετε, ορίστε μια χαρακτηριστική φωτογραφία από την ΕΠΙΚΗ βραδιά της ορκωμοσίας της Ναταλίας:

Θα είχε δημοσιευτεί από χθες, αλλά έπρεπε πρώτα να συνέλθω από το μεθύσι! Ένα μεθύσι, όχι από το αλκοόλ φυσικά -αφού εγώ δεν πίνω- αλλά από την ευτυχία για την επιτυχία της αδερφής μου!

Το πήραμε!!!

Το πτυχίο εννοείται! Και, όχι, φυσικά και δεν αναφέρομαι σε μένα :-Ρ
Για τους ελάχιστους -πιθανούς- άγνωστους αναγνώστες του ρημαδο-blog, ενημερώνω ότι η "μικρή" μου αδερφούλα είναι πια πτυχιούχος! Και εις ανώτερα!

Υ.Γ.: Άντε, στα δικά μας τώρα, βοσκοί και ...βοσκοπούλες! ;-)

Ωδή στην Άνοιξη

Ή αλλιώς Primavera, όπως το ομώνυμο έργο του Botticelli. Το οποίο, πέρα από την πολιτική σημασία που πρόσφατα του έδωσαν οι "ειδικοί", συμβολίζει τον ερχομό της άνοιξης! Την εποχή που "ανθίζουν τα κλαδιά και βγάζει η γης χορτάρι"... (κάτι μου θυμίζει αυτό!)

" Πάλι με την άνοιξη
φόρεσε χρώματα ανοιχτά
και με περπάτημα αλαφρύ
πάλι με την άνοιξη
πάλι το καλοκαίρι
χαμογελούσε.

Μέσα στους φρέσκους ροδαμούς
στήθος γυμνό ως τις φλέβες
πέρα απ' τη νύχτα τη στεγνή
πέρα απ' τους άσπρους γέροντες
πού συζητούσαν σιγανά
τι θα 'τανε καλύτερο
να παραδώσουν τα κλειδιά
ή να τραβήξουν το σκοινί
να κρεμαστούνε στη θηλιά
ν' αφήσουν άδεια σώματα
κει πού οι ψυχές δεν άντεχαν
εκεί πού ο νους δεν πρόφταινε
και λύγιζαν τα γόνατα.

Με τους καινούργιους ροδαμούς
οι γέροντες αστόχησαν
κι όλα τα παραδώσανε
αγγόνια και δισέγγονα
και τα χωράφια τα βαθιά
και τα βουνά τα πράσινα
και την αγάπη και το βιός
τη σπλάχνιση και τη σκεπή
και ποταμούς και θάλασσα
και φύγαν σαν αγάλματα
κι άφησαν πίσω τους σιγή
που δεν την έκοψε σπαθί
πού δεν την πήρε καλπασμός
μήτε η φωνή των άγουρων
κι ήρθε η μεγάλη μοναξιά
κι ήρθε η μεγάλη στέρηση
μαζί μ' αυτή την άνοιξη
και κάθισε κι απλώθηκε
ωσάν την πάχνη της αυγής
και πιάστη απ' τ' αψηλά κλαδιά
μέσ' απ' τα δέντρα γλίστρησε
και την ψυχή μας τύλιξε.

Μα εκείνη χαμογέλασε
φορώντας χρώματα ανοιχτά
σαν ανθισμένη αμυγδαλιά
μέσα σε φλόγες κίτρινες
και περπατούσε ανάλαφρα
ανοίγοντας παράθυρα
στον ουρανό πού χαίρονταν
χωρίς εμάς τους άμοιρους.
Κι είδα το στήθος της γυμνό
τη μέση και το γόνατο
πώς βγαίνει από την παιδωμή
να πάει στα επουράνια
ο μάρτυρας ανέγγιχτος
ανέγγιχτος και καθαρός,
έξω απ' τα ψιθυρίσματα
του λαού τ' αξεδιάλυτα
στον τσίρκο τον απέραντο
έξω απ' το μαύρο μορφασμό
τον ιδρωμένο τράχηλο
του δήμιου π' αγανάχτησε
χτυπώντας ανωφέλευτα.

Έγινε λίμνη η μοναξιά
έγινε λίμνη η στέρηση
ανέγγιχτη κι αχάραχτη. "

Άνοιξη, Γ. Σεφέρης, 16 Μαρτίου '39

I want to believe!

(συνέχεια του προηγούμενου post)

Περιμένω να πάει η ώρα 01:00 για να δω X-Files...!

Do you believe?

Στο σεριάνι μου στο διαδίκτυο ανακάλυψα μερικά "περίεργα" του Google Earth. Ως fan του agent Mulder των X-Files έψαχνα για την περίφημη Area 51 στην έρημο της Nevada! Βρήκα λοιπόν δυο σημεία που θεωρώ ότι είναι άξια αναφοράς:

Στην αριστερή εικόνα υπάρχει χαραγμένο, σε μια τεράστια περιοχή στο έδαφος, ένα τρίγωνο με εγγεγραμμένα κυκλάκια(...), ενώ στη δεξιά αρκετοί ομόκεντροι κύκλοι.
Αυτά για τους λάτρεις των ανεξήγητων! Τα συμπεράσματα δικά σας!