Βρισκόμαστε λίγες μέρες πριν από τις εκλογές και το πανηγύρι της Κυριακής βρίσκεται στις καλυτερες μέρες του. Πρωταγωνιστές, όπως πάντα στη λαϊκή παράδοση, είναι ο γύφτος και η αρκούδα! Ο γύφτος που σέρνει την αρκούδα του και την χορεύει ώστε ο κόσμος να τον ψηφ..., ε, να του δώσει τον παρά του!
Ο κόσμος απολαμβάνει το θέαμα και προτιμάει πολλές φορές τον γύφτο από τους μικροπωλητές που στέκουν παρακάτω και προσφέρουν ταπεινά το εμπόρευμά τους. Θέλουν κι αυτοί λίγη υποστήριξη. Ίσως αυτά που έχουν να δώσουν κρύβουν μεγαλύτερη αξία από την εφήμερη ευχαρίστηση του αρκουδιάρη. Αξίζουν τουλάχιστον την προσοχή μας.
Γι'αυτό σας εκλιπαρώ! Σκεφτείτε καλά ποιον θα ψηφίσετε και ποιον θα ..ψοφήσετε! Εκμεταλλευτείτε το δικαίωμα της ψήφου, σας δίνει δύναμη! Χαρείτε με τον αρκουδιάρη, αλλά προς Θεού, μην τον ψηφίσετε άκριτα αν δεν αξίζει. Ούτε επειδή θα βάλει την αρκούδα να χορέψει το τραγούδι που σας αρέσει. Το ρουσφέτι δεν είναι -ο μόνος!- τρόπος για να πετύχεις. Ας παραμείνουμε μια φορά πιστοί στους εαυτούς μας και ας μην χαραμίσουμε το δικαίωμα της συμμετοχής.
Η Κυριακή που έρχεται πρέπει να είναι κάτι παραπάνω από ένα πάρε-δώσε, μία εμπορία ψήφου. ΟΧΙ σαν τα πρόβατα στην κάλπη.
Σαν να δρόσισε, έπιασε βροχούλα...! Αυτό ήταν, πάει το καλοκαιράκι, οριστικά! (κλαψ) Η μελαγχολία του Φθινοπώρου θα επιστρέψει όπως κάθε χρόνο, μαζί με τα πρωτοβρόχια! Καιρός λοιπόν για όσους παραμένουν μόνοι να ερωτευτούν. Γιατί αυτός ο μουντός καιρός μόνο με μια ζεστή αγκαλιά υποφέρεται!
Η ρημάδα εξεταστική τελειώνει -ω, το περιμένω όσο τίποτε άλλο!-, μπαίνουμε σιγά σιγά σε ένα πρόγραμμα και προσπαθούμε να ζήσουμε όμορφα τους υπόλοιπους -κάτσε να μετρήσω- 9 μήνες μέχρι να ξανάρθουν οι καλοκαιρινές διακοπές!
Το σημαντικότερο όμως είναι άλλο! Για μένα, όπως και για πολλούς φίλους (και αναγνώστες) μου αυτή είναι η τελευταία ακαδημαϊκή χρονιά. Μετά μπαίνει τέρμα στην φοιτητική ιδιότητα! Αυτό σημαίνει ότι κάθε μέρα που περνάει δεν πρόκειται να ξανάρθει! Ποτέ ξανά στην ίδια σχολή, ίσως ούτε στο ίδιο μέρος, ούτε καν στην ίδια ...χώρα! Βέβαια το μέλλον μόνο προβλέψιμο δεν είναι, αλλά όλα δείχνουν ότι ...καλά θα κάνουμε να ζήσουμε αυτό τον χρόνο σαν να είναι δίχως αύριο!
Κάθε στιγμή μετράει. Κάντε την να μετράει.
Νιώθω ότι είναι πια καιρός να πούμε όσα δεν έχουμε πει. Να πιούμε όσο δεν έχουμε πιει! Να κάνουμε όσα θέλαμε και δεν κάναμε! Να μην κάνουμε τίποτα, αν κάποιος μας λέει ότι πρέπει να το κάνουμε! Δεν θα έχουμε άλλη φορά αυτή τη δυνατότητα. Να βγούμε. Να πάμε εκεί που δεν έχουμε πάει. Να ξαναπάμε εκεί που πήγαμε και περάσαμε όμορφα. Πράγματα απλά. Απλά και όμορφα. Να δούμε όσα δεν είδαμε. 6 χρόνια στη Θεσσαλονίκη... πόσες φορές πήγαμε στον Λευκό Πύργο;; Να πάμε στο γήπεδο και να παθιαστούμε. Να κάνουμε #$!@^&$% και να παθιαστούμε! Να δούμε την ανατολή και το ηλιοβασίλεμα. Να παίξουμε εκείνο το παιχνίδι που μας άρεσε. Να ξυπνήσουμε χωρίς ξυπνητήρι! Να μην κοιμηθούμε καθόλου! Και να ανακαλύψουμε τη σημασία του "Carpe Diem"!
Νιώθω ότι πραγματικά θέλω να κάνω αυτή τη χρονιά να αξίζει! Παρασύρομαι συναισθηματικά από τη μουσική που ακούω τώρα, το soundtrack της Πολίτικης Κουζίνας. Παρασύρομαι και από την ταινία που είδα προηγουμένως. Αλλά πραγματικά εννοώ όσα γράφω. Παύω να μιλάω. Πρέπει να ζήσω...
Δεν ξέρω πόσο ενδιαφέρον θα το βρείτε, αλλά αυτός είναι(;) ο πιο γρήγορος τρόπος να δέσετε τα κορδόνια σας!! Τουλάχιστον αυτό ισχυρίζεται ο Ίαν! Όταν ήμουν παιδάκι -τώρα μεγάλωσα!- προτιμούσα φυσικά τα αυτοκόλλητα! Τα κορδόνια τα έβρισκα ηλίθια. Δεν είχαν λόγο ύπαρξης για μένα! Μετά όμως ήρθαν αναπόφεκτα τα κορδόνια. Διάβασα κάπου ότι υπάρχουν εκατομμύρια διαφορετικοί τρόποι να τα δέσεις. Δεν ξέρω αν αυτός είναι όντως ο πιο γρήγορος. Ίσως ο πιο γρήγορος είναι αυτός που ήδη ξέρεις!!
Επειδή νηστικό αρκούδι δεν χορεύει και νηστικός φοιτητής δεν διαβάζει, σας παρουσιάζω "το δείπνο του βοσκού"! Ένα γεύμα πεντανόστιμο, ελαφρύ (κάνει και για δίαιτα) και πάνω απ' όλα εύκολο στην προετοιμασία!
Υλικά - 3 χοντρές (2 λεπτές αν είστε γυναίκα :-D ) φέτες ψωμί, κατά προτίμηση χωριάτικο - 1 ντομάτα φρεσκοκομμένη από τον κήπο του σπιτιού - 3 χοντρές (2 λεπτές αν είστε γυναίκα) φέτες κασέρι ντόπιο, από τα Τρίκαλα - κόκκινο πιπέρι
Διαδικασία Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 100 βαθμούς με το γκριλ αναμμένο για 3-4 λεπτά, δηλαδή ώσπου να ετοιμάσουμε τα υπόλοιπα! Απλώνουμε το κασέρι πάνω στις φέτες του ψωμιού. Εδώ είναι το μυστικό: πασπαλίζουμε το κασέρι με κόκκινο πιπέρι, το οποίο θα δώσει μια ωραία καυτερή και γλυκιά γεύση. Τι μένει; Α, ναι, η ντομάτα! Την κόβουμε σε λεπτές φέτες και την απλώνουμε πάνω στο κασέρι. Αν μείνει κανένα κομμάτι τo τρώμε ωμό (αν είστε γυναίκα το κρατάτε για την αυριανή σαλάτα)! Αυτό ήταν. Είναι έτοιμο για ψήσιμο. Βάζουμε τις φέτες σε ένα αλουμινόχαρτο -γιατί δεν θέλουμε να στάξει κασέρι και μετά να πλένουμε και τον φούρνο- και τις βάζουμε στον φούρνο, ψηλά για να ψηθούν γρηγορότερα. Σε 3 λεπτά θα είναι έτοιμες για να τις απολαύσετε! Μην ξεχάσετε μετά να σβήσετε τον φούρνο για να μην έχουμε ατυχήματα... Καλή όρεξη!
Υ.Γ.: Ναταλία το κίτρινο τραπεζομάντηλο θέλει πλύσιμο!
Αποφάσισαν λοιπόν τα ξαδερφάκια να έρθουν εις γάμου κοινωνία! Να 'ναι ευτυχισμένα τα παιδιά και με καλούς απογόνους! Δεν χρειάζονται σχόλια! Ήταν ένα πανέμορφο βράδυ με πολύ χορό! Αφιερωμένο στο σόι μου:
Η περιγραφή των προσώπων κρίνεται μη αναγκαία. Οι λίγοι, πλην όμως εκλεκτοί, αναγνώστες θα τους αναγνωρίσουν στην πλειοψηφία τους!
Ήταν η πρώτη φορά που ένα τόσο κοντινό συγγενικό πρόσωπο παντρεύεται. Πλάκα είχε! Ας το ξανακάνουμε βρε! :-Ρ
Βρισκόμαστε λίγες μέρες πριν από τις εκλογές και το πανηγύρι της Κυριακής βρίσκεται στις καλυτερες μέρες του. Πρωταγωνιστές, όπως πάντα στη λαϊκή παράδοση, είναι ο γύφτος και η αρκούδα! Ο γύφτος που σέρνει την αρκούδα του και την χορεύει ώστε ο κόσμος να τον ψηφ..., ε, να του δώσει τον παρά του!
