Ουφ!

Με κούρασε το δημοσιοϋπαλληλίκι του στρατού..., ή μάλλον της αεροπορίας! Γι' αυτό γράφω τιμωρία:

Δεν θα γίνω δημόσιος υπάλληλος
Δεν θα γίνω δημόσιος υπάλληλος
Δεν θα γίνω δημόσιος υπάλληλος
Δεν θα γίνω δημόσιος υπάλληλος
Δεν θα γίνω δημόσιος υπάλληλος
Δεν θα γίνω δημόσιος υπάλληλος
Δεν θα γίνω δημόσιος υπάλληλος
Δεν θα γίνω δημόσιος υπάλληλος
Δεν θα γίνω δημόσιος υπάλληλος
Δεν θα γίνω δημόσιος υπάλληλος
...

Τώρα, εντάξει, ας μην είμαστε και απόλυτοι! Ένας καθηγητάκος με καλό μισθό, άνετα ωράρια και άπλετο ελεύθερο χρόνο δεν ακούγεται κι άσχημο!

Καλή Χρονιά!

Εύχομαι ο άνεμος της ανανέωσης που παρασύρει και τούτο το blog να φέρει ό,τι καλύτερο στις ζωές σας το νέο έτος!

Να έχουμε λιγότερους πολέμους, λιγότερη φτώχεια, λιγότερα σκάνδαλα, λιγότερους κουκουλοφόρους και όλα αυτά που κάνουν τη ζωή μαύρη.

Εύχομαι αγάπη και υπομονή για όλα και, που θα πάει, το αύριο θα είναι πιο φωτεινό για όλους.

Η σκοτεινή πλευρά του βοσκού είναι μια αληγορία. Μια περίοδος αναζήτησης του πραγματικού εαυτού μου ξεκινά και ελπίζω να συμπαρασύρει τους αναγνώστες που έχουν απομείνει. Εύχομαι σύντομα αυτό το blog να γίνει τόπος συζήτησης. Γιατί μου έχει λείψει...

Καλή Χρονιά σε όλους!

Αεροπορία

Πως περνάει ο καιρός! Για πότε έφυγα και γύρισα δεν το κατάλαβα. Όχι ότι δεν ένιωσα τις μέρες να περνούν μέσα στο στράτευμα, απλά όταν βγαίνεις στον έξω κόσμο και κοιτάς πίσω σου όλα σου φαίνονται τόσο μακριά.

Τέλος, λοιπόν, της -πολύ σκληρής- βασικής εκπαίδευσης στην 124 ΠΒΕ. Η (μόλις) 10ήμερη άδεια ορκωμοσίας θα τελειώσει γρήγορα και την επόμενη Δευτέρα θα είμαι πάλι στις επάλξεις. Κοτζάμ υπουργός ήρθε να μας δει την ημέρα της ορκωμοσίας. Δεν μπορούσε να δώσει ...10 μερούλες ακόμα;

Η φωτογραφία που ακολουθεί είναι από το πεδίο βολής της Τρίπολης, την ημέρα που ρίξαμε με το G3-A3 (το όπλο που κρατώ) και το Bren, το οποίο αριθμεί 100 χρόνια ζωής και έχει σκοτώσει κόσμο και κοσμάκη σε διάφορους πολέμους!

Και γι' αυτούς που μας λένε (εμάς τους αεροπόρους) μοδίστρες, ένα έχω να πω: μπορεί το υλικό της παρακάτω φωτογραφίας να ανήκει στο βασικό εξοπλισμό(!) του Σμηνίτη, αλλά τις δύσκολες ώρες ...άρπαξα το G3 και σου την άναψα! :-Ρ

Μικρή ζωή

...μικρή και περνάει χωρίς να το καταλάβεις. Μέχρι να γράψεις στο blog σου έχεις μεγαλώσει κάτι μήνες!

Μα είναι γεγονός. Η ζωή, δηλαδή το ταξίδι προς το θάνατο, είναι αναπάντεχα μικρό. Γεννιέσαι και μετά ...πεθαίνεις!

Κάπου στο ενδιάμεσο όμως πρέπει να πας φαντάρος. Σας χαιρετώ λοιπόν. Από την Τρίτη μπορείτε να κοιμάστε με ανοιχτά παράθυρα, χωρίς φόβο, αφού ο ακούραστος σμηνίτης-βοσκός θα φυλάει τα νώτα σας!

Λυπάμαι που δεν προλαβαίνω να γράψω περισσότερα, αλλά τα πολλά λόγια είναι φτώχεια έτσι κι αλλιώς!

Να προσέχετε μέχρι να βγω απ' τη φυλακ... ε, από το στρατό. Θέλω να σας βρω όλους καλά!

Επαγγελματίας Βοσκός;

Θέλω να γράψω, αυτό είναι γεγονός. Συναντάω δύο προβλήματα συνήθως.

Το πρώτο είναι το άγχος. Φεύγω φαντάρος σύντομα (11 Νοέμβρη λέει το χαρτί) και σε ό,τι κι αν κάνω αισθάνομαι ότι χάνω χρόνο από ...κάτι άλλο που θα 'πρεπε να κάνω πριν φύγω! Εντυπωσιακό, ε; Το κακό είναι ότι αυτό το γενικευμένο άγχος δε με αφήνει να βάλω σε μια σειρά τις σκέψεις μου και να αποφασίσω τι έχει προτεραιότητα να γίνει τώρα και τι μπορεί να περιμένει για τις μαύρες μέρες του χειμώνα στον ελληνικό στρατό.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι ανέκαθεν (από το ξεκίνημα του blog δηλαδή) μου άρεσε να σχολιάζω την επικαιρότητα. Πάει ένας χρόνος τώρα όμως, που η επικαιρότητα με προλαβαίνει συνεχώς. Σκάνδαλα επί σκανδάλων, εγκλήματα, γενικευμένη παράνοια αυτού του κόσμου, πέφτει ο Ντάου Τζόνυς χωριανοί και δε συμμαζεύεται...

Βρήκα λοιπόν την ευκαιρία να γράψω σήμερα που σηκώθηκα από τις 8:30 και κατάλαβα ότι όταν ξυπνάς νωρίς και έχεις όλη τη μέρα μπροστά σου, το άγχος λιγοστεύει, καθώς υπάρχει χρόνος για όλα. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζεις!

Στο κυρίως θέμα τώρα, μετά από έναν μεγάλο πρόλογο. Συνειδητοποίησα χτες ότι κάποιοι δεν έμαθαν ακόμα το γεγονός πως είμαι υποψήφιος επαγγελματίας βοσκός, δηλαδή φοιτητής της Ζωικής Παραγωγής!!!! Παράλειψή μου! Ένα όνειρο γίνεται πραγματικότητα... :-)

Τεστ

Anybody out there?