21 Αυγ 2009
20 Αυγ 2009
Τέλος εποχής

Σε μια γωνιά του καναπέ ενός άδειου από πράγματα, αλλά γεμάτου αναμνήσεις, δωματίου, περιμένω καρτερικά τον Μορφέα. Το ανεμιστηράκι του λάπτοπ μουγκρίζει και η Ναταλία με στέλνει στην κουζίνα. Ας είναι... Ο ύπνος δεν με πιάνει. Ένα από τα τελευταία βράδια στο φοιτητικό μας σπίτι στη Θεσσαλονίκη. Τέλος εποχής.
Ευκαιρία για blogging. Ούτε δυο παραγράφους δεν θα καταφέρω να γράψω πάλι, σκέφτομαι. Η προσπάθεια μετράει. Αυθόρμητα θα γράφω ό,τι μου κατεβαίνει. Μπορείτε να το λάβετε ως απειλή!
Σκέφτομαι όλα όσα περάσαμε εδώ, σ' αυτό το σπίτι, σε αυτήν την πόλη. Δεν έχει νόημα να μιλήσω γι' αυτά. Βαθιά προσωπικές ιστορίες. Ίσως στην αυτοβιογραφία μου, μερικές δεκαετίες αργότερα, αν θα υπάρχει κοινό πρόθυμο να τη διαβάσει. Έρωτες, πάθη, στραβά κι ανάποδα... αλλά και ευτυχία!
Μέσα σε αυτό το σπίτι όμως δημιουργήθηκε και τούτο το blog. Γι' αυτό θέλω να μιλήσω απόψε. Web+log σημαίνει διαδικτυακό ημερολόγιο. Χμμμ, ίσως και να ήταν όντως ημερολόγιο -και ...ανοησιολόγιο ενίοτε- σε κάποιες περιόδους της ζωής του. Κυρίως όμως ήταν τρόπος έκφρασης ιδεών και μέσο εκτόνωσης συναισθημάτων που, αν έμεναν μέσα μου, θα έσκαγα! Πέρασε μεγάλη περίοδο κρίσης. Κρίση συγγραφής και αναγνωσιμότητας φυσικά, αλλά αυτά τα δυο μάλλον πάνε πακέτο. Πρώτα οι εξεταστικές, μετά η διπλωματική, μετά ο στρατός. Κι ενδιάμεσα η βαρεμάρα, η συγγραφική αδεία, ή απλά η παντελής απουσία διάθεσης για επικοινωνία με ένα, ούτως ή άλλως, μικρό αναγνωστικό κοινό. Αιτίες ή αφορμές -ακόμα το ψάχνω- για μεγάλες παύσεις που με απομάκρυναν από μια ασχολία που αγαπώ και θα αγαπώ.
Γιατί το γράψιμο είναι ιδιαίτερα δημιουργική διεργασία. Ακόμα κι αν το δεις εντελώς τεχνικά, εκεί που έχεις ένα κενό, ένα τίποτα, γράφεις και ξαφνικά έχεις ...ένα κιλομπάιτ! Μεγαλειώδες! Μέσα στις παύσεις δημιουργήθηκε και το Βοσκόμικ, κάτι που φιλοδοξώ να συνεχίσω, ακόμα κι αν δεν σας άρεσε! :-Ρ Θα το γράφω, θα το διαβάζω και θα χαίρομαι μόνος μου! Θυμάμαι και τις λογομαχίες με τον Βασίλη, τον αστυνομικό αξά και τον μεγάλο κυβερνοαξά, μέντορά μου -τολμώ να πω- όσον αφορά το ξεκίνημα του blog. Θυμάμαι και το δεύτερο post με την χιονοτουαλέτα!
Αλλά παρασύρομαι και είναι νωρίς ακόμα. Ας αφήσω τα flashback για αργότερα. Ίσως καταλάβατε που το πάω. Το προδιαγεγραμμένο τέλος του blog, που υπαγορεύτηκε από την αλλαγή των συνθηκών, είναι κοντά. Ο στρατός τελείωσε, αλλά η πολιτική ζωή θα περιμένει λίγο. Παράταση -μεταπτυχιακής- φοιτητικής ζωής με πολλή δουλειά, σε νέα μέρη, μακριά από την πατρίδα και με δεδομένο τον ελάχιστο χρόνο για blogging. Δεν τραβάει το πράγμα...
Είχα υποσχεθεί παλιότερα μια νέα διαδικτυακή μου παρουσία, αλλά κι αυτό έμεινε όνειρο ανεκπλήρωτο. Και δεν εννοώ το Facebook και το Twitter. Ίσως κι αυτά φταίνε για τη φθίνουσα πορεία των blog. Το σίγουρο είναι ότι, όταν με το καλό κλείσει ο κύκλος ζωής αυτού του blog, κάτι νέο θα ξεκινήσει, the next big thing -κι ας μην ξέρω ακόμα τι θα είναι αυτό!
Κουράστηκα λίγο. Τελειώνει και η μπαταρία του Βάιου. Σας αφήνω εδώ. Θα τα πούμε σύντομα. Θα βάλω μια τελεία λογικά πριν φύγω για Λόντον! Θα περιμένω σχόλια -άντε, βγείτε από το Facebook- από web, από iPhone, ακόμα και με γράμμα! Ως την επόμενη φορά... Καληνύχτα!
Ευκαιρία για blogging. Ούτε δυο παραγράφους δεν θα καταφέρω να γράψω πάλι, σκέφτομαι. Η προσπάθεια μετράει. Αυθόρμητα θα γράφω ό,τι μου κατεβαίνει. Μπορείτε να το λάβετε ως απειλή!
Σκέφτομαι όλα όσα περάσαμε εδώ, σ' αυτό το σπίτι, σε αυτήν την πόλη. Δεν έχει νόημα να μιλήσω γι' αυτά. Βαθιά προσωπικές ιστορίες. Ίσως στην αυτοβιογραφία μου, μερικές δεκαετίες αργότερα, αν θα υπάρχει κοινό πρόθυμο να τη διαβάσει. Έρωτες, πάθη, στραβά κι ανάποδα... αλλά και ευτυχία!
Μέσα σε αυτό το σπίτι όμως δημιουργήθηκε και τούτο το blog. Γι' αυτό θέλω να μιλήσω απόψε. Web+log σημαίνει διαδικτυακό ημερολόγιο. Χμμμ, ίσως και να ήταν όντως ημερολόγιο -και ...ανοησιολόγιο ενίοτε- σε κάποιες περιόδους της ζωής του. Κυρίως όμως ήταν τρόπος έκφρασης ιδεών και μέσο εκτόνωσης συναισθημάτων που, αν έμεναν μέσα μου, θα έσκαγα! Πέρασε μεγάλη περίοδο κρίσης. Κρίση συγγραφής και αναγνωσιμότητας φυσικά, αλλά αυτά τα δυο μάλλον πάνε πακέτο. Πρώτα οι εξεταστικές, μετά η διπλωματική, μετά ο στρατός. Κι ενδιάμεσα η βαρεμάρα, η συγγραφική αδεία, ή απλά η παντελής απουσία διάθεσης για επικοινωνία με ένα, ούτως ή άλλως, μικρό αναγνωστικό κοινό. Αιτίες ή αφορμές -ακόμα το ψάχνω- για μεγάλες παύσεις που με απομάκρυναν από μια ασχολία που αγαπώ και θα αγαπώ.
Γιατί το γράψιμο είναι ιδιαίτερα δημιουργική διεργασία. Ακόμα κι αν το δεις εντελώς τεχνικά, εκεί που έχεις ένα κενό, ένα τίποτα, γράφεις και ξαφνικά έχεις ...ένα κιλομπάιτ! Μεγαλειώδες! Μέσα στις παύσεις δημιουργήθηκε και το Βοσκόμικ, κάτι που φιλοδοξώ να συνεχίσω, ακόμα κι αν δεν σας άρεσε! :-Ρ Θα το γράφω, θα το διαβάζω και θα χαίρομαι μόνος μου! Θυμάμαι και τις λογομαχίες με τον Βασίλη, τον αστυνομικό αξά και τον μεγάλο κυβερνοαξά, μέντορά μου -τολμώ να πω- όσον αφορά το ξεκίνημα του blog. Θυμάμαι και το δεύτερο post με την χιονοτουαλέτα!
Αλλά παρασύρομαι και είναι νωρίς ακόμα. Ας αφήσω τα flashback για αργότερα. Ίσως καταλάβατε που το πάω. Το προδιαγεγραμμένο τέλος του blog, που υπαγορεύτηκε από την αλλαγή των συνθηκών, είναι κοντά. Ο στρατός τελείωσε, αλλά η πολιτική ζωή θα περιμένει λίγο. Παράταση -μεταπτυχιακής- φοιτητικής ζωής με πολλή δουλειά, σε νέα μέρη, μακριά από την πατρίδα και με δεδομένο τον ελάχιστο χρόνο για blogging. Δεν τραβάει το πράγμα...
Είχα υποσχεθεί παλιότερα μια νέα διαδικτυακή μου παρουσία, αλλά κι αυτό έμεινε όνειρο ανεκπλήρωτο. Και δεν εννοώ το Facebook και το Twitter. Ίσως κι αυτά φταίνε για τη φθίνουσα πορεία των blog. Το σίγουρο είναι ότι, όταν με το καλό κλείσει ο κύκλος ζωής αυτού του blog, κάτι νέο θα ξεκινήσει, the next big thing -κι ας μην ξέρω ακόμα τι θα είναι αυτό!
Κουράστηκα λίγο. Τελειώνει και η μπαταρία του Βάιου. Σας αφήνω εδώ. Θα τα πούμε σύντομα. Θα βάλω μια τελεία λογικά πριν φύγω για Λόντον! Θα περιμένω σχόλια -άντε, βγείτε από το Facebook- από web, από iPhone, ακόμα και με γράμμα! Ως την επόμενη φορά... Καληνύχτα!
3 Αυγ 2009
Κανένας δεν έμεινε
Ποια είναι η χειρότερη περίοδος για να γράψεις στο blog; Μάλλον αυτή που διανύουμε! Σιγά σιγά οι περισσότεροι έφυγαν για τις "εξοχές". Και ποιος θα διαβάσει το blogάκι μου; Ακόμα και ο πλέον φανατικός(;) αναγνώστης Cybergoulion, το έκλεισε το μαγαζί. Κανένας δεν έμεινε...
Καλές διακοπές σε όλους! Εγώ, προς το παρόν, θα είμαι -για λίγο ακόμα- εδώ γύρω.
Καλές διακοπές σε όλους! Εγώ, προς το παρόν, θα είμαι -για λίγο ακόμα- εδώ γύρω.17 Ιουλ 2009
Επέτειος #2
Είπα να αφήσω το καλύτερο (...) για το τέλος. Ένα remake του all-time-classic βίντεο "Γεια σου Στράτο"! Καλύτερη ποιότητα και, χάρη στις νέες δυνατότητες του YouTube, με σχολιασμό εντός της εικόνας, οσονούπω!
16 Ιουλ 2009
Επέτειος
Ένας χρόνος πέρασε από το αποκορύφωμα της φοιτητικής περιόδου, την επική βραδιά της ορκωμοσίας! Εκείνη τη βραδιά γιορτάσαμε στον Πλούταρχο. Ανεπανάληπτα!
12 μήνες μετά, το πάρτυ της επετείου θα γίνει στη συναυλία των James που έρχονται στη Θεσσαλονίκη για τριπλή (τα είπαμε) εμφάνιση.
Αλλά για φέτος, αν και υπηρετούσα σκληρά την πατρίδα, η συναυλιακή αρχή έγινε ήδη με τρεις συναυλίες: Πλούταρχο στη Λάρισα, Πλούταρχο στα Τρίκαλα και Rocking Under the Rocks κάτω από τους βράχους των Μετεώρων, με πρωταγωνιστές τους Μαχαιρίτσα, Σταρόβα και Κωνσταντόπουλο! Απίστευτοι και οι τρεις. Ο Μαχαιρίτσας τραγουδάει Γιώργο Μαργαρίτη (σε δική του σύνθεση), ο Σταρόβας κάνει χαβαλέ με τα δικά του και ο ...Ατάλαντος δίνει ρέστα γενικά!
Παραθέτω υλικό! Καλή διασκέδαση στους James!
Γιάννης Πλούταρχος Live @Λάρισα 09-06-2009
Γιάννης Πλούταρχος Live @Τρίκαλα 25-06-2009
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας Live @Καλαμπάκα 10-07-2009
6ο Rocking Under the Rocks
Δημήτρης Σταρόβας Live @Καλαμπάκα 10-07-2009
6ο Rocking Under the Rocks
Άλκης Κωσταντόπουλος (aka Ατάλαντος) Live @Καλαμπάκα 10-07-2009
6ο Rocking Under the Rocks
3 Ιουλ 2009
James Live ...χ3!!
Ακούσατε, ακούσατε! Μετά τις δύο πρώτες sold out συναυλίες για 16 & 17 Ιουλίου, οι James ανακοίνωσαν και τρίτη συναυλία, στις 18! Ε, σου λέει, πάμε Ελλάδα, να μην πάμε και Χαλκιδική για κανά μπανάκι το Σ/Κ; Τους είπαν και οι Θεσσαλονικείς ότι "Σαν τη Χαλκιδική... δεν έχει!", οπότε το αποφάσισαν οι άνθρωποι.Όσοι ενδιαφέρονται λοιπόν, υπάρχουν ακόμα εισιτήρια. Sold out μυρίζει κι αυτή, Σαββατόβραδο θα είναι, οπότε βιαστείτε!
Σημείωση: Ρεπορτάζ εκ Θεσσαλονίκης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
